|

นั่นคือยุคสงครามกลางเมืองของญี่ปุ่นตั้งแต่ปี
ค.ศ. 1477 -1615 ที่ก่อให้บังเกิด
จอมคนผู้เปี่ยมล้นด้วยความทะยานอยากอันแรงกล้า
นักรบผู้เก่งกาจไม่กลัวตาย
ซามูไรผู้ภักดียิ่งชีพขึ้นมาทั่วแผ่นดิน
สมัยนั้นบ้านเมืองอยู่ในการปกครองของตระกูลอาชิคางะ
ตระกูลโชกุนที่สืบทอดอำนาจมานับแต่อาชิคางะ ทาคาอุจิ
ซึ่งก่อนหน้านี้อยู่ในยุคคามาคุระภายใต้อำนาจของตระกูลมินาโมโตะซึ่งได้เสื่อมลง
ตระกูลอาชิคางะจึงก้าวขึ้นมาแทนที่
แต่กล่าวกันว่าอำนาจและความยิ่งใหญ่ของอาชิคางะยังไม่อาจเทียบกับที่มินาโมโตะเคยครองแผ่นดินไว้ได้ด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จ
และเมื่อมาถึงสมัยของอาชิคางะ โยชิมาสะ โชกุนรุ่นที่ 8
แห่งอาชิคางะก็อำนาจของรัฐบาลโชกุนแห่งอาชิคางะก็เสื่อมลงจนถึงจุดต่ำสุด
เพราะโชกุนผู้นี้หลงไหลในพิธีการชงชาอย่างมาก
จนละเลยกิจการบ้านเมือง ทำให้ประชาชนโดยเฉพาะชาวนา
ต้องได้รับความยากลำบากไปทั่ว
นอกเหนือจากเหล่าประชาชน ยังมีบรรดาเจ้าผู้ครองแคว้น
หรือที่เรียกกันว่าไดเมียว (Daimyo) ต่างก็คิดแข็งข้อขึ้น
เพราะพวกไดเมียวคือผู้กุมอำนาจทหารตามส่วนภูมิภาคต่างๆของประเทศตัวจริง
นอกจากนี้นโยบายของอาชิคางะที่บังคับให้ไดเมียวต่างๆต้องเข้ามาอยู่ในเมืองหลวง
เพื่อง่ายต่อการควบคุม
ยิ่งทำให้เหล่าไดเมียวเจ้าตระกูลทั้งหลายไม่พอใจและสะสมมากขึ้น
จนกระทั่งเกิดเป็นสงครามโอนิน (Onin War)
ผลจากสงครามโอนิน ทำให้เหล่าไดเมียวแตกแยกป็นหลายฝ่าย
ในขณะที่โชกุนอาชิคางะ โยชิมาสะ ยังคงทำตัวไม่รู้ร้อน
เอาแต่บ้าจัดทำพิธีชงชา
จนกระทั่งเหล่าไดเมียวของแต่ละแคว้นกลายเป็นผู้กุมอำนาจ
และเกิดเป็นสงครามต่อไปเรื่อยๆ
โยชิมาสะคิดจะมาแก้ไขในตอนหลังก็สายเกินไปแล้ว
โยชิมาสะคิดจะลิดรอนกำลังของเหล่าไดเมียว
และสร้างสภาพการเงินและการทหารของตนให้มั่นคงพอจะต่อกรกับไดเมียวเหล่านั้นจึงได้ทำการขูดรีภาษีจากประชาชนสูงลิบลิ่ว
และยังมีพ่อค้าที่คอยขูดดอกเหล่าชาวนาอีก
ในเมื่อชาวนาซึ่งเป็นประชากรส่วนใหญ่ของแผ่นดินได้รับความทุกข์ขนาดนั้นการต่อตานจึงเกิดตามมา
เล่าชาวนาและคนยากจนรวมถึงเหล่าซามูไรชั้นต่ำบางส่วนจึงได้รวมพลังกันก่อตั้งเป็นกองกำลังของตนเองที่เรียกว่า
กองกำลังอิกกิ
|
 |
กองกำลังนี้จะคอยทำหน้าที่บุกเข้าเมืองหลวงเพื่อปล้นสะดมเป็นหลัก
พวกเขาไม่ได้จะเข้าไปทำการรัฐประหารเปลี่ยนการรัฐบาลหรือปกครองประเทศแต่อย่างใด
เพียงแค่ปล้นชิงทรัพย์สินของชาวเมืองเท่านั้น
นอกจากนี้ยังมีกลุ่มอีกกลุ่มหนึ่งที่เกิดขึ้นมาในช่วงนี้
คือกลุ่ม อิกโกะ
ซึ่งเป็นการรวมตัวกันของเหล่าพระในศาสนาพุทธนิกายหนึ่งของญี่ปุ่น
ที่มีการฝึกฝนวิชาการต่อสู้แบบซามูไร
ซึ่งพระเหล่านี้เป็นที่นับถือของชาวบ้านมาก
เพราะยามที่ชาวบ้านถูกโจรหรือทหารหนีทัพเข้าปล้น
พระเหล่านี้จะคอยออกมาช่วยเหลือชาวบ้านเหล่านั้น
นี่จึงเป็นกองกำลังที่มีชาวบ้านให้การสนับสนุนมาก
และในภายหลังได้เข้าร่วมกับกองทัพของโทงาชิ มาชิกะ
เจ้าเมืองคางะ
ซึ่งกองกำลังนี้ได้ถูกเรียกขานเป็นกองกำลังนักรบศักดิ์สิทธิ์
แต่ภายหลังโทงาชิ
เจ้าเมืองคางะได้รับเอาความดีความชอบที่กองกำลังอิกโกะต้องแลกชีวิตในสงครามเอาไว้แต่ผู้เดียว
เหล่านักรบพระเหล่านี้ไม่อาจทนได้อีก
จึงทำการก่อกบฏขึ้นเรียกตัวเองว่า
อิกโกะ-อิกกิ
และทำการไล่เจ้าเมืองโทงาชิออกไป
จากนั้นจึงได้ทำการสร้างโบสถ์ขึ้นที่ปากแม่น้ำโยโดะเพื่อใช้เป็นฐานบัญชาการ
จากนั้นลายปีต่อมาจึงได้เข้าทำการยึดครองจังหวัดคางะ
และเมืองยามาชิโร่
และในที่สุดก็ตั้งเป็นรัฐบาลเอกเทศขึ้นปกครองพื้นที่ดังกล่าว
และกลายเป็นกองทัพอิสระที่น่ากลัวที่สุดในเวลานั้น
ด้วยความวุ่นวายที่เกิดขึ้นหลายฝ่ายไม่ว่าจะขุนนาง สามัญชน
ชาวนา พระ ความวุ่นวายที่ได้ลามไปทั่วทุกหย่อมหญ้าเช่นนี้
จึงเป็นการเปิดม่านศักราชที่แท้จริงของยุคแห่งสงครามนองเลือดที่ดุเดือดและยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นที่ชื่อว่า
ยุคเซ็นโกคุ
|